Opowiadanie erotyczne – „Zdejmij słuchawki, laleczko”

Rozsiądź się wygodnie, bo mamy dla Ciebie nowe opowiadanie erotyczne 🔥 Tekst tego tygodnia napisał Sidney! W „Zdejmij słuchawki, laleczko” bohaterka słucha erotycznego audio, gdy nagle ktoś dzwoni do drzwi… a za nimi czeka niespodziewany gość.

Zdejmij słuchawki, laleczko

Odkurzam mieszkanie, przesuwając się powoli z pokoju do pokoju, a w słuchawkach męski głos szepcze mi prosto do ucha. Niski, spokojny, pewny. Delikatnie przygryzam dolną wargę.

Mówi, jak przyciska mnie do ściany. Jak jego dłonie przesuwają się w górę po moich udach. Powoli. Bez pośpiechu. Jakby miał na to cały czas świata.

Zamykam na chwilę oczy.

Opisuje, jak jego usta suną po mojej szyi. Jak jego palce muskają materiał mojej sukienki. Tylko tyle, żeby doprowadzić mnie do szaleństwa. Ani odrobinę więcej.

Szepcze, jak bardzo jestem wrażliwa. Jak każdy dotyk wywołuje dreszcze, które przechodzą przez całe moje ciało.

Nazywa mnie swoją laleczką.

Swoją zabawką.

I całkowicie się w tym zatracam.

Nagle gdzieś w oddali słychać pukanie.

Na początku myślę, że to część nagrania. Ale dźwięk wraca. Głośniejszy.

Wyciągam jedną słuchawkę z ucha i wyłączam odkurzacz stopą.

Cisza.

Czekam.

Trzecie pukanie.

Cholera. Ktoś stoi pod drzwiami.

Spuszczam wzrok. Cienka sukienka przykleja się do rozgrzanej skóry. Odsłania więcej, niż powinna. Moje sutki wyraźnie odznaczają się pod materiałem, a napięcie wciąż pulsuje w ciele.

Przez chwilę myślę, żeby pobiec na górę i coś na siebie narzucić. Ale za oknem leje deszcz.

Świetnie.

‘Już idę!’ wołam szybko.

‘Grzeczna dziewczynka,’ szepcze głos w słuchawkach.

Parskam cicho z ironią, próbując wyłączyć nagranie, gdy idę do drzwi. Otwieram je tylko odrobinę. Jeśli to kurier, dam radę załatwić sprawę dyskretnie.

Ale to nie kurier.

To Marius.

Stoi jeszcze pod daszkiem, ale jego włosy są już mokre. Samochód stoi po drugiej stronie ulicy. Patrzy na mnie trochę niepewnie, jakby nie spodziewał się, że to ja otworzę.

Ja też się go tu nie spodziewałam.

‘Hej,’ mówi. ‘Twój tata jest w domu?’

Stoję niezręcznie, wciąż częściowo schowana za drzwiami.

‘Eee… nie,’ odpowiadam. ‘Wyszedł na chwilę.’

‘Aha.’ Obraca kluczyki w palcach i zerka na auto. ‘To poczekam chwilę.’

Kiwnięcie głową. ‘Okej.’

‘Okej,’ powtarza.

Odwraca się.

Zamykam drzwi.

I dopiero po chwili dociera do mnie, jak to wyglądało.

Serio?

Od razu je znowu otwieram.

‘Czekaj!’

Zatrzymuje się w połowie drogi i odwraca. Deszcz spływa mu po włosach i mokrej koszulce.

‘Przepraszam… możesz wejść!’

Waha się przez sekundę, potem się uśmiecha i podbiega do drzwi.

‘Już myślałem, że zostawisz mnie tam na deszczu,’ rzuca z lekkim uśmiechem, mijając mnie.

Czuję, jak robi mi się gorąco na twarzy.

W uchu znów ten głos: ‘Tak właśnie, laleczko.’

Patrzę na Mariusza, jak zdejmuje kurtkę. Materiał koszulki przylega do jego ciała. Widać zarys mięśni. Czuję zapach świeżej wody po goleniu.

Na chwilę wszystko się miesza.

Głos.

On.

Jakby facet z nagrania stał przede mną.

‘Mówiłaś pół godziny?’ pyta.

‘Tak,’ odpowiadam szybko, wyjmując drugą słuchawkę. ‘Tak. Usiądź. Chcesz coś do picia?’

‘Cokolwiek,’ mówi z uśmiechem.

Kiwnięcie głową. Dobrze mieć coś do zrobienia.

Odkładam telefon i idę do kuchni zrobić kawę.

Słyszę, że idzie za mną.

Czuję jego wzrok na plecach, gdy włączam ekspres. Biorę dwa kubki. Lekko drżą mi ręce.

Dlaczego jestem taka spięta?

To tylko Marius.

Znajomy mojego ojca. Kiedyś często tu bywał. Teraz widuję go tylko od czasu do czasu.

Szepcze, jak bardzo jestem wrażliwa, jak każdy dotyk wywołuje dreszcze w całym moim ciele.

Ekspres do kawy zaczyna cicho pracować, a ja szybko poprawiam włosy, pozwalając im opaść na piersi. Ledwo zakrywają sutki, które wciąż odznaczają się pod cienkim materiałem. Sukienka jest lekka, miękko układa się na biodrach i kończy tuż pod pośladkami. Zachowuj się normalnie, powtarzam sobie w myślach. Jakby nic się nie działo. Mimo że serce wciąż bije za szybko, a ciepło nie znika spomiędzy ud. Jego obecność wypełnia kuchnię napięciem, któremu trudno się oprzeć.

‘Jak minął weekend?’ pytam, nie odwracając się. Sięgam po cukier z szuflady, ale nie słyszę odpowiedzi. Zamiast tego — cichy, przeciągły oddech.

Zamieram.

Przez ułamek sekundy myślę, że słuchawki nadal są podłączone, że nagranie leci na głośniku… ale gdy się odwracam, telefon leży nietknięty na stole.

Marius stoi sam.

‘Sorry,’ mówi z lekkim, zmęczonym uśmiechem. Zaczyna opowiadać o weekendzie — coś o pracy, coś o znajomym — ale połowa jego słów do mnie nie dociera. Ten głos. Ten cholerny głos. Brzmi… prawie jak…

Nie. To niemożliwe.

Odwracam się gwałtownie, udając, że wszystko jest w porządku, ale nie potrafię przestać na niego patrzeć. Opiera się swobodnie o blat, patrzy na mnie. Spokojny. Pewny siebie. Podaję mu kawę i też opieram się o blat. Czuję jego spojrzenie, gdy bierze kubek, i czuję, jak robi mi się gorąco na twarzy.

‘Wszystko okej?’ pyta.

Kiwnięcie głową.

‘Wyglądasz, jakby było ci gorąco.’

‘Jest ciepło.’

‘Naprawdę?’ zerka w stronę okna, gdzie deszcz dalej uderza o szybę. ‘Tak myślisz?’

Najchętniej zapadłabym się pod ziemię, ale on się śmieje. Cicho, nisko.

‘Czego słuchałaś?’ pyta.

Odchrząkuję. ‘Nic… muzyki.’

‘Muzyki,’ powtarza. ‘Wydawało mi się, że widziałem coś innego, kiedy telefon się podświetlił…’

O Boże.

Ściskam palcami krawędź blatu. Patrzy na mnie uważnie, z lekkim, pobłażliwym uśmiechem.

‘Ja…’ zaczynam.

‘To nie muzyka sprawia, że jesteś taka czerwona, laleczko.’

Laleczko.

Serce podskakuje mi w piersi. Próbuję zrobić krok w tył, ale blat wbija mi się w plecy.

‘Ty…’

Nagle wszystko zaczyna się układać.

‘Tak, ja,’ mówi z uśmiechem. ‘Nie sądziłem, że słuchasz czegoś takiego…’

I czuję, że on też patrzy na mnie inaczej. Jakby mnie rozbierał wzrokiem. Jego spojrzenie powoli przesuwa się po mojej sukience, a ten uśmiech robi się ciemniejszy.

‘Ale jednak słuchałaś,’ mówi. ‘Sama w domu, w tej krótkiej sukience, w której wszystko widać… słuchając moich poleceń…’

Czuję, jak płoną mi policzki.

To tak, jakby rozbierał mnie wzrokiem. Jego oczy powoli suną po mojej sukience, a uśmiech staje się coraz bardziej mroczny.

‘Marius…’ Mój głos drży. Coś, co od dawna było gdzieś pod powierzchnią, nagle wybucha. On znowu mnie mierzy spojrzeniem, jakby mnie oceniał, i mam wrażenie, że bez oparcia blatu ugięłyby się pode mną nogi.

‘Odsuń włosy,’ mówi cicho.

To drobna prośba, ale trafia prosto we mnie. To test. Chce wiedzieć, jak daleko chcę się posunąć. Przełykam ślinę. Patrzę na niego. Jego spojrzenie jest intensywne.

Lekko odchylam się do tyłu, dłonie suną po blacie, wypycham pierś do przodu. Materiał sukienki napina się na piersiach, sutki jeszcze wyraźniejsze. Włosy opadają na nie luźno, ale jeszcze ich nie odsuwam.

On patrzy. Bez skrępowania.

‘To zrobiło z tobą moje audio?’ pyta, a w jego oczach widzę aprobatę.

Przygryzam wargę i kiwam głową.

‘Zawsze robiłam wszystko, co mówiłeś,’ szepczę.

I to prawda. Śledziłam jego kanał od początku. Za każdym razem, gdy wiedziałam, że pojawi się nowe nagranie, czekałam na nie cały dzień. Nawet podczas długich zmian zamykałam się w łazience, tylko po to, żeby posłuchać jego głosu.

‘Wszystko?’ pyta.

Kiwam głową. ‘Wszystko.’

Stoi w miejscu i patrzy na mnie tym ciemnym spojrzeniem, jakby na coś czekał.

A potem powoli odsuwam włosy do tyłu.

To wystarcza.

Uśmiecha się. Podchodzi bliżej, kładzie dłoń pod moją brodą i zmusza mnie, żebym na niego spojrzała. Delikatnie przygryzam wargę i unoszę wzrok. Jego kciuk przesuwa się po moim policzku, potem dłoń zsuwa się na szyję, wplata się we włosy aż do karku. Przechylam głowę, poddając się naciskowi jego palców, i wypuszczam powietrze. Uśmiecha się, pochyla się do mnie i… przez moment myślę, że mnie pocałuje, ale zamiast tego sięga za mnie i bierze coś z blatu.

Ścierkę kuchenną.

Patrzę zaskoczona. ‘Co?’

Uśmiecha się lekko, zwijając materiał i przykładając go za moją głową. ‘Ufasz mi?’

Patrzę na niego chwilę. Ufać? Nie ma pojęcia, jak długo go pragnęłam.

‘Tak.’

Widzę w jego oczach aprobatę. Przesuwa materiał na moje oczy i wiąże go jak opaskę. Łapię się blatu dla równowagi. Nagle wszystko staje się intensywniejsze. Płytki pod stopami, chłód blatu pod palcami, ciepło rozlewające się po ciele i jego obecność, tak blisko. Słyszę, jak się porusza. Wyciągam rękę, żeby go znaleźć, ale trafiam w pustkę. Obracam się lekko, próbując go wyczuć, aż nagle jego głos pojawia się tuż przy moim uchu.

‘Brzmi znajomo?’

Drżenie jego głosu rodzi się głęboko we mnie i powoli się rozlewa. Przechodzą mnie dreszcze. Brzmi dokładnie tak jak w jego nagraniach. Słuchałam ich wszystkich. Robiłam wszystko, co kazał. Tylko po to, żeby usłyszeć w jego głosie tę satysfakcję. Nawet jeśli powiedziałby to samo niezależnie od tego, chciałam na to zasłużyć i…

‘Zadałem pytanie.’

Po raz pierwszy oczekuje odpowiedzi.

‘Tak,’ mówię cicho, czując napięcie w brzuchu. ‘Za dobrze.’

Drżenie jego głosu rodzi się głęboko we mnie i powoli się rozlewa. Przechodzą mnie dreszcze.

Przyciąga mnie do siebie. Jego koszulka jest jeszcze wilgotna od deszczu, ale pod nią czuję napięte mięśnie i serce zaczyna bić szybciej. Jego palec przesuwa się po moich ustach i otwieram je bez wahania. Drugą ręką obejmuje moje biodra, przesuwa się po udach i wstrzymuję oddech, gdy zahacza o krawędź wilgotnej bielizny.

‘Jak daleko chcesz się posunąć?’ pyta niskim głosem.

‘Tak daleko, jak ty chcesz,’ szepczę.

‘Hm.’ Nie brzmi przekonany i jego dłonie się zatrzymują. Czuję jego oddech przy uchu. ‘Podoba mi się bardziej, kiedy sama mówisz, gdzie jest granica.’

Ciepło znowu rozlewa się po ciele.

‘Chcę iść do końca,’ mówię cicho.

Słyszę, jak się uśmiecha.

‘Właśnie tak.’

Może mogłabym jeszcze coś powiedzieć, ale jego palec wsuwа się do moich ust. Zamykam na nim wargi bez wahania. Ssę go, przesuwam po nim językiem, podczas gdy jego druga dłoń bawi się przy krawędzi mojej bielizny. Przesuwa się powoli wzdłuż materiału, wsuwa pod niego, dotyka mnie, rozchyla, znajduje najbardziej wrażliwe miejsce, a potem wsuwa się do środka i z moich ust wyrywa się cichy jęk. Wyginam plecy, przyciskam się do niego, czując, jak przyjemność rozchodzi się falami, gdy jego palce poruszają się we mnie. Zaciskam dłonie na jego koszulce, a krople deszczu spływają po moich nadgarstkach.

‘Puść się,’ mówi cicho.

Robię to, a on gwałtownie obraca mnie tyłem do siebie. Na ślepo chwytam krawędź blatu, czując go tuż za sobą. Jego dłonie wsuwają się pod moją sukienkę i przesuwają w górę po moim ciele. Po brzuchu, po piersiach… ściska je, a ja łapię powietrze. Wypycham biodra do tyłu, czując jego ciało przy sobie, a on odpowiada ruchem do przodu. Jego dłoń opiera się obok mojej na blacie i zostaję uwięziona między nim a zimnym kamieniem.

‘Nie mogłem sobie wyobrazić bardziej podniecającej dziewczyny, która tak reaguje na mój głos,’ mruczy tuż przy moim uchu.

Motyle w brzuchu eksplodują. Wszystko w nim rozpala moje zmysły. Jest prawdziwy. Mężczyzna z nagrań jest prawdziwy. Słyszę za sobą, jak rozpina pasek.

‘Weź mnie,’ szepczę urywanie.

‘Powiedz to jeszcze raz?’

‘Weź mnie.’

Brzmi to jak prośba i wiem, że się zatracam, ale przy nim to nie ma znaczenia. Jego dłonie zaciskają się na moich biodrach, kciuki wciskają się w moje ciało i czuję go. Jeszcze nie wchodzi. Nie od razu. Przesuwa się powoli, pozwalając mi poczuć każdy ruch. Drżę. Zaciskam uda i słyszę jego cichy jęk.

Próbuję sięgnąć do tyłu, ale łapie moją rękę, prowadzi ją na moje plecy i pochyla mnie do przodu. Moje piersi dotykają zimnego blatu. Chłód przechodzi przez całe ciało, a ja wciągam ostro powietrze. W tej samej chwili wsuwa się we mnie głęboko.

Moje palce zaciskają się na blacie, a z ust wyrywa się głośniejszy jęk. Jego dłonie mocno trzymają moje biodra, a ruchy zaczynają nabierać rytmu. Najpierw powoli, potem coraz szybciej. Wspinam się na palce, pochylona nad blatem, gdy on porusza się we mnie, a ja całkowicie się zatracam. W głowie tylko on. W ciele tylko on. Blat pod moimi dłońmi staje się wilgotny, a przy każdym ruchu przesuwam się odrobinę do przodu. Jego niskie, urywane dźwięki popychają mnie coraz bliżej granicy.

Kładzie dłoń na moim ramieniu, unosi mnie lekko i odwraca moją twarz w swoją stronę. Rozchylam usta, chcąc go pocałować, a on odpowiada bez wahania. Pocałunek jest intensywny, głęboki, coraz bardziej zachłanny. Czuję jego zarost na policzku, słyszę własne ciche jęki między kolejnymi ruchami jego ust.

Jego druga dłoń wraca tam, gdzie najbardziej tego potrzebuję. Okrąża mnie pewnie, porusza się w rytmie, który tylko wzmacnia wszystko, co czuję. Każdy ruch, każdy dotyk sprawia, że napięcie rośnie jeszcze bardziej.

To jest to, myślę.

On. Mężczyzna, którego głosu słuchałam przez cały ten czas. A w rzeczywistości jest jeszcze bardziej intensywny. Przez tak długi czas to jego głos mnie kontrolował, to jemu chciałam się poddawać. Teraz jest tutaj. I ma mnie całkowicie.

Moje nogi zaczynają drżeć. Napięcie narasta, zbiera się, aż w końcu pęka. Fala przyjemności przechodzi przez całe moje ciało i na chwilę tracę oddech.

On nie przestaje od razu. Jeszcze przez chwilę się porusza, aż w końcu i jego ciało się napina. Jego oddech staje się ciężki, nierówny.

Potem wszystko powoli się uspokaja.

Potrzebuję chwili, żeby wrócić do rzeczywistości. Czuję jeszcze ciepło na skórze, przyspieszony puls, echo tego, co właśnie się wydarzyło.

Jego dłoń przesuwa się po moich plecach, tym razem spokojniej. Gdy już jej nie czuję, unoszę lekko głowę. Nadal nic nie widzę.

Nagle czuję jego ramię wokół mojej talii. Przyciąga mnie do siebie. Opieram dłoń na jego klatce piersiowej i czuję bijące serce.

Podnosi opaskę z moich oczu.

Znowu go widzę.

Tak samo przystojny jak zawsze.

Nie chcę nawet myśleć o tym, jak teraz wyglądam, ale i tak czuję, że się uśmiecham.

‘Więc…’ mówię jeszcze lekko zdyszana, opierając się o niego i patrząc na niego z uśmiechem. ‘Kiedy pojawi się kolejne audio?’

‘Audio?’ Na jego ustach pojawia się uśmiech. Podnosi moją brodę palcami i składa na moich ustach krótki pocałunek. ‘Od teraz masz to na żywo, laleczko.’

Masz własne opowiadanie erotyczne? Wyślij je do nas!

Co sądzisz o tym opowiadaniu erotycznym? Daj nam znać w komentarzach!